| Schrijver | Tekst |
| hans hartgers
21/04/2008 15:56:50 |
Titel: Neuroot op de wadden 14Reclame Heel veel TV kijk ik niet, maar ik heb er wel een hekel aan bepaalde programma’s te missen. Vlak voor ons vertrek was ik dan ook erg druk met het programmeren van mijn dvd-recorder. ‘Waar ben je toch steeds mee bezig?’ vroeg Mieke.Ik legde het haar uit. ‘Moet je dat allemaal bewaren, dan?’ vroeg ze op een toon die irritatieverried. ‘Nee, natuurlijk niet,’ antwoordde ik al even kribbig, ‘maar ik wil het nietmissen.’ ‘Dat hoeft toch ook niet. Er is een TV in ons huisje, hoor…’ ‘Ja, maar wie zegt dat we er alle zenders kunnen ontvangen?’ weerlegdeik. ‘Nou, TV via een antenne bestaat niet meer, dus ga er maar van uit datje precies dezelfde zenders kunt ontvangen als thuis. TV-Oost uitgezonderd misschien.’ Ze had gelijk. Willie Oosterhuis zou ik op Terschelling niet gaan missen. Integendeel! Dus wiste ik de programma’s die ik voorgeprogrammeerd had en ging met een gerust gevoel op vakantie. Ik kan me de tijd nog herinneren dat ik op vakantie ging zonder televisie toestel, ik vond het heerlijk even van die akelige kijkkast, die je hele leven leek te bepalen, verlost te zijn. Waar heb ik ergens de verkeerde afslag genomen? Op Terschelling bleken alle TV zenders voorradig die ik graag wilde bekijken. Toch zou ik spijt krijgen van mijn beslissing niets op te nemen… We lopen in de duinen. Er gebeurt iets grappigs en ik maak er een opmerking over. Een half uur later gebeurt er weer zoiets, opnieuw die opmerking en ineens besef ik dat ik in reclame teksten praat! Dat is voor mij uiterst verontrustend… Reclamespotjes zijn de reden dat ik zo blij ben met mijn dvd-recorder. Alles wat ik thuis wil zien neem ik op en bekijk ik later. De reclames spoel ik door op de hoogste snelheid, niet bij te benen voor het blote oog en zeker niet voor het menselijk oor. In het vakantiehuisje grijp ik elke avond automatisch naar de afstandbediening als zich een reclameblok aandient, maar dat heeft hier geen zin. Per uur televisie word je een kwartier lang op de meest afschuwelijke onzin getrakteerd. Over tandeborstels die zélf denken, bijvoorbeeld. Wat is er in vredesnaam zo moeilijk aan om zonder hulp van buitenaf je eigen tanden te poetsen? Of de één of andere boer die na een leven lang aardappels wegmalen de wereldmaaltijden van Knorr heeft ontdekt. Voor mijn part eet-ie de hele week Thais, wat heb ik daar mee te maken?! Het toch al niet rooskleurige beeld dat ik van de gemiddelde intelligentie van de mensheid heb wordt er niet positiever door. Als je objectief naar reclameboodschappen luistert lijken ze allemaal gericht aan idioten en halve garen. Het trieste is dat de meeste mensen er zo aan gewend zijn geraakt dat het ze niet eens meer opvalt. Ze vinden het zelfs léuk! Dankzij de fast forward op mijn afstandsbediening ben ik jarenlang verstoken gebleven van deze commerciële prietpraat, maar uitgerekend nu – nu ik tot rust wil komen op een eiland – begin ikzelf die onzin na te bauwen. Mijn oma had gelijk. Vakantie is nergens goed voor. Hard doorwerken is véél en véél beter. Ze zei het al voor de TV’s hun intrede hadden gedaan in vakantiehuisjes. En de tijd heeft niet stilgestaan, inmiddels zijn de eerst vakantiehuisjes met internetaansluiting al gesignaleerd. Kun je tijdens je vakantie ook spam ontvangen! Eén troost… mijn vakantie zit er bijna op. Morgen weer fijn naar huis… |
| Peter Peek 21/04/2008 18:21:28 | Re: neuroot op de wadden 14Dag Hans, schrijftechnisch gezien is hier helemaal niks mis mee. Het zit m.i. tussen een verhaal en een column in. Het laat zich lekker vlot lezen. Prima dus. En inhoudelijk? Tja, ik vind dat je gelijk hebt hoor; héél véél reclame is beeldbuisvervuiling. Maar eerlijk gezegd vind ik het soms erg leuk (shame on me.) Vol spanning zit ik te wachten op de stem die uit de hemel neerdaalt: Jazeker, dé Hypotheker! De spotjes over 'even Apeldoorn bellen' vind ik bijna kunst (alleen ben ik vergeten over welke verzekeringsmaatschappij dit gaat.) 'Rollo' met dat pesterige klotenjong en de olifant met zijn olifantgeheugen: geweldig. gr. Peter. pé.s.: En als je ooit een sproetje hebt? Geef maar hoer, ik rochel het wil. |
| hans hartgers 21/04/2008 23:47:41 | Re: neuroot op de wadden 14Hallo Peter, Er zijn inderdaad leuke reclamespotjes bij. Daar erger ik me ook niet zozeer aan. Het is meer de enorme hoeveelheid meuk die je voorgeschoteld krijgt. En dat badinerende toontje. Ik ga ook altijd - heel irritant voor mijn omgeving - antwoord zitten geven op de vragen die hardop in reclamefilmpjes gesteld worden. Kortom, die paar leuke filmpjes laat ik graag schieten om maar niet naar die andere rommel te hoeven kijken. Om dezelfde reden luister ik ook vrijwel geen radio meer. En ook op dat vlak mis ik dan weer dingen die wél de moeite waard zijn. Tja... Groeten, Hans |
Reageer op deze Tekst: |