Pagina Vernieuwen | Naar Beneden 

Schrijver

Tekst

laura 01/07/2006 15:36:33

Titel: Masker * Niemand zal vermoeden dat er achter het brave meisje dat elke zondag twee keer naar de kerk gaat en braaf meebidt als de leraar voorgaat in gebed, zo’n monster schuilgaat. Het is het perfecte masker, de perfecte camouflage. In werkelijkheid ben ik slecht, rijp voor de hel. Nu is het vakantie en dagelijks proef ik de bittere eenzaamheid van mijn bestaan. Wat zou ik graag vriendinnen opzoeken, wat zou ik graag leuke dingen doen en wat mis ik school. Maar ik durf niet. Ik ben bang dat ze me raar vinden, dat ze zelfs door hun ouders gedwongen worden om met mij om te gaan. Ik snap echt niet waarom mensen vrijwillig met mij om zouden gaan. Ik ben lelijk, heb een heksenneus en ben dik. Aan dat laatste ben ik nu druk aan het werken. De hometrainer maakt overuren en de weegschaal geeft aan dat er twee kilo af is. Nog maar twee kilo. Een hele weg te gaan. Tussendoortjes mijd ik. Weg met dat calorierijke eten. Dagelijks ben ik bezig met calorieën tellen. Brood prop ik stiekem in mijn broekzak, om later weg te gooien. Maar het is tenminste iets. Een middel om niet weg te kwijnen in eenzaamheid, in de diepe, bodemloze put waarin ik me bevind. Misschien dat mensen me wel aardig vinden als ik dun ben. En ’s zondags zing ik uit volle borst mee met psalmen, want als ik dat niet doe krijg ik boze blikken toegeworpen van m’n vader. Hij is godsdienstleraar. Als hij eens zou weten, denk ik vaak, soms zeg ik het hardop. Als hij eens wist van het geheim dat ik vijf maand met me meesjouw… Ik beschadig mezelf. Lelijke littekens op armen en benen. Gesneden met een mes of passer, maar meestal met glas. Er is geen oorzaak. Er zijn enkel aanleidingen en gevolgen in de vorm van littekens. Ik vind dat ik niet anders verdien. Ik moet mezelf straffen voor mijn onhandigheid op sociaal gebied, voor mijn domheid, mijn lelijkheid, voor het steeds weer tekortschieten op allerlei gebieden. Ik verdien het. Hoe het is begonnen, weet ik niet eens meer, maar wat ik wel weet, is dat het niet bij één keer gebleven is. De maanden kruipen voorbij. Inmiddels is het zomer, maar niet voor mij. Littekens die voor altijd zullen blijven, zonder oorzaak, zonder doel, zonder wat dan ook. Ik, ‘contactgestoord schaap’ (mijn ouders denken dat ik pdd-nos heb), ‘lelijke heks’, ‘teringmongool’, ‘sociaalfobisch kind’. Ja. De woorden, of ze nu van twee weken of twee jaar geleden zijn, of ze nu door klasgenoten of ouders zijn gezegd, raken me nog steeds. Het slaat nergens op. Ik ben wel bang geweest dat mijn ouders erachter zouden komen, maar ze vermoeden niets. Volgens mij denken ze dat alleen kinderen die seksueel misbruikt zijn of een andere traumatische ervaring hebben, zoiets bij zichzelf doen. Mijn vader zou me gestoord vinden. Hij zou denken dat ik om aandacht vraag. Ik wil zo graag normaal zijn. Gelukkig dat de polsbandjes met teksten als “F.R.O.G” (Fully Rely On God) en “W.W.J.D” (What Would Jesus Do) een perfecte dekmantel vormen. Maar voor hoelang nog? * Dit verhaal is fictie. Het is wel een beetje kort...en ik wist ook niet echt een eind.

willem 02/07/2006 11:49:09

Re: masker De vagelijk incestueuze opmerking van ene Cervaas verderop deed me dit lezen. En het leest overduidelijk als een autobio. Dat is geen misdaad natuurlijk. Maar Laura, ik denk dat het verhaal beter wordt als je het in de derde persoon schrijft. Door er als buitenstaander tegenaan te kijken kun je er mogelijk objectiever over schrijven. Hardvochtiger ook, maar dat is beter dan wanneer je - meestal onbewust - een te veel aan zelfmedelijden meeschrijft. En daarmee spoelt het psychisch gecompliceerde maar ook mooie uitgangspunt 'in werkelijkheid ben ik slecht, rijp voor de hel', weg.

GerardS 02/07/2006 22:14:53

Re: masker Laura, als het je bedoeling was een geëxalteerde puberdroefheid te beschrijven en te analyseren, dan ben je geslaagd. Als je opzet was echt verdriet en uitzichtloosheid van een wanhopig mens weer te geven, ben je te ver doorgeslagen. Soberheid en minder herhaling werken veel effectiever. Maar dat is schrappen en dat is minder moeilijk dan iets er bij schrijven. Als het een echte hartekreet was (hoewel je zelf zegt dat het fictie is) dan begrijp ik veel van wat je schrijft en dan ben ik niet jaloers op je. Een inmiddels ouder persoon, die zijn jeugd niet is vergeten, genaamd Gerard

Dianne 03/07/2006 18:48:12

Re: masker Helemaal met Willem eens Laura. En dat egomannetje van een cervaas, gewoon links laten liggen. Uit ervaring weet ik dat niet goed bedoelde reacties je behoorlijk van je stuk kunnen brengen. groetjes, Dianne

cervaas 03/07/2006 20:36:20

Re: masker Stichting Korrelatie?

laura 04/07/2006 19:48:25

Re: masker Bedankt voor jullie reacties.. . misschien idd wel iets te ver doorgeslagen :P

marcha 23/07/2006 17:06:03

Re: masker Hoi laura, verhaal is mooi, goed geschreven. Misschien iets meer de nadruk leggen op wat er gebeurd zou zijn, zodat dat het verhaal toch één geheel is. Maar buiten dat, gewoon goed geschreven. Cheers, Marcha

avv 23/07/2006 22:00:10

Re: masker Laura, erg moeilijk onderwerp neem je hier. Misschien iets te ver doorgeslagen, maar in het geheel vind ik dat je er in slaagt om het niet al te 'dramatisch' - in de zin van zelfmedelijdend - te maken, wat zeker niet simpel is. Een zin als "Er is geen oorzaak. Er zijn enkel aanleidingen en gevolgen in de vorm van littekens. " vind ik goed. Je bent er alvast in geslaagd om het geloofwaardig neer te zetten, en mij te laten meevoelen. Ik denk inderdaad dat het thema gemakkelijker uit te spitten is als je het in de derde persoon schrijft. Groetjes, avv

nwwentdd 30/04/2008 13:25:49

Cdxvmxegknblvbirj if53qq gnupqrqhtdlh, [url=http://vfzbmxpdtqpd.com/]vfzbmxpdtqpd[/url], [link=http://ohzeuctrigyh.com/]ohzeuctrigyh[/link], http://ojrqqyhieajz.com/

warket 30/04/2008 13:59:17

Re: masker Er is een verschil. Ofwel is dit een verzonnen verhaal, ofwel is dit werkelijkheid. Uit nieuwsgierigheid? groet, warket

Naar Boven Reageer op deze Tekst: Naam: Email: Publiceer mijn E-mail: Titel: Proza: